| recensie |
 Welke relatie is er tussen Pakistan en de Taliban? Zes vragen aan Ahmed Rashid, auteur van Descent into Chaos. deze maand konden we in een rapport lezen dat de CIA belastend bewijsmateriaal heeft over de banden van het Pakistaanse leger met de Taliban. Maar dit is niet echt nieuws. Door Scott Horton |
|
| HOME |
| TIJDSCHRIFT |
| OPINIE |
| COLUMN |
| MEDEDELINGEN |
| BOEKEN |
| RECENSIE |
| PERSONEN |
| OVER EUTOPIA |
| ABONNEMENT |
| CONTACT |
|
|
|
Costs of the War in
Iraq (JavaScript Error)
|
|
|
|
TIJDSCHRIFT |
EUTOPIA 20, December 2008 Frank Siddiqui e.a. De Gedroomde Stad, Ooit, gezien door de ogen van modernisten, was de stad een ruimte van openbaarheid, van debat, van ontmoeting, van distantie en respect. Van deze idyllische droom is weinig over, schrijft Erwin Jans in het schitterende essay Babel unltd. ‘De nadruk op de individuele vrijheid – die meer en meer gelijkstaat met een anoniem gestroomlijnd consumptiegedrag dat als persoonlijke lifestyle wordt verkocht – heeft de fundamenten van de solidariteit onderuit gehaald.’ Hoe nu verder, vraagt ook René Boomkens zich af. Het beeld van de stad als een ‘coherent lichaam’ voldoet niet meer. De globalisering heeft steden overal ter wereld voorgoed veranderd. Het zijn transnationale pleisterplaatsen geworden die een nieuwe culturele en economische orde vertegenwoordigen. Niet alleen migranten, maar álle stedelingen moeten in die nieuwe orde ‘opnieuw leren integreren’. Marlou Schrover haakt in: Nederlandse steden waren door de eeuwen heen al het toneel van hevige integratiedebatten. De oorzaken en argumenten wijzigen nauwelijks. Maar nog niet eerder was het de overheid zelf die ‘het integratieprobleem’ zo ondubbelzinnig - en contraproductief - toeschreef aan de cultuur van de nieuwkomers. De jonge stadssocioloog Merijn Oudenampsen durft vraagtekens te zetten bij de algemene juichstemming over de Creatieve Stad. Leidt dit ideaal van hooggeschoolde witte middenklassers niet juist tot een verdere uitstoting van ‘minder creatieven’, richting vormloze getto’s aan de randen van de stad? Dan de brandende vraag of kunst misschien uitkomst kan bieden. Kunnen ‘glokaal geëngageerde’, interculturele kunstvormen een nieuwe openbare ruimte scheppen? Kan community art de gescheiden subculturen van de ‘capsulaire stad’ effectief doorbreken? Met de theatermakers John Kayongo, Odak Onyango en Eugène van Erven onderzoekt Nancy Jouwe de motivatie van kunstenaars die zich daarop richten. Chris Keulemans beschrijft hoe het nieuwe cultuurcentrum De Tolhuistuin in Amsterdam-Noord wil bijdragen aan een nieuw publiek domein. Soheila Najand gaat verder: ze schetst welk soort onderwijs naar haar idee nodig is om Nieuw Cultureel Burgerschap in de toekomst vorm te kunnen geven. Dit alles doorspekt met persoonlijke waarnemingen van Marja Vuijsje (Amsterdam, Santiago de Chile), Fred de Vries (Yeoville, Johannesburg) en Rob Schröder (Caracas, Johannesburg en Amsterdam). Met zelfportretten van jongeren die hun dromen over het leven in de stad verbeelden. Met als toegift Siebe Thissens passie voor de gedroomde metropool bij uitstek, Gotham City. Nog eens Erwin Jans. ‘Lost in translation: dat zou een van de mogelijke definities van de globalisering kunnen zijn. We hebben geen andere keuze dan permanente vertaling, met alle beperkingen en verwarringen van dien.’Zoveel is zeker: in de stad vermengen zich vele dromen. Eutopia droomt mee. *) ‘De Gedroomde Stad’ is onderdeel van het project De Verborgen Stad van Kosmopolis Utrecht en debatcentrum Tumult. Babel unltd. Erwin Jans De transnationale stad René Boomkens Het volle, lege canvas van de Van der Pek buurt Chris Keulemans De stad als emancipatiemachine Marja Vuijsje Transnationale identiteiten in de kunst Nancy Jouwe |
