|
COLUMN |
print versie  |
|
Farhad Golyardi/Shervin Nekuee: Barometer voor sluimerend Nederland Eind augustus was het zover. Na een korte mediahype waarin hij werd afgeschilderd als een (voormalig) bedreiger van de Nederlandse rechtstaat, verliet milieuactivist Wijnand Duyvendak de Tweede Kamer. Wie het in zijn hoofd haalde in de bres te springen voor het idee dat buitenparlementaire acties soms nodig zijn zijn om de democratie in leven te houden, kwam in het beklaagdenbankje terecht. Bijna vijfentwintig jaar na dato waren er nog maar weinigen die zich herinnerden dat Duyvendaks inbraak bij het ministerie van Economische Zaken nodig was om aan te tonen dat Nederland in het geheim bezig was met plannen voor een nieuwe kerncentrale. Wie vindt dat het anno 2008 een goed idee zou zijn als een dergelijke actie wordt opgezet om boven tafel te krijgen waarom Nederland betrokken is geraakt bij de oorlog tegen Irak, wordt bekeken als een gevaarlijke terrorist. Niet als een betrokken burger die zich zorgen maakt over een democratisch tekort. In de brave wereld van Bos en Balkenende is er geen ruimte voor activistisch engagement. Sinds ‘links’ met stomheid is geslagen door de opkomst van het populisme is het politieke leven van Nederland op sluimerstand gezet. Zo nu en dan laat men zich even wekken om te reageren op een of andere waan van de dag. Liefst in korte soundbytes, want politiek moet vooral leuk zijn voor de imaginaire burger die model is gaan staan voor ‘de kiezer’, of liever gezegd ‘de kijker’. Wie het goed doet op tv, doet het goed in de peilingen. En op tv heersen de wetten van het Hollandse amusement. Je wordt vermaakt tot je erbij neervalt. Als het al een keer over Irak of Afghanistan gaat, krijgen we nog te weten over wat voor muziek op de MP3’s van ‘onze jongens’ staat dan over de geopolitieke verhoudingen ter plekke. Met het politieke debat dat dieper graaft is ook de onderzoeksjournalistiek aan het uitsterven. Junkjournalistiek in de vorm van hapklare verhalen, liefst over privézaken en gelardeerd met veel platte grappen vormen de hoofdmoot. Zoals politici zich laten leiden door peilingen, laten de omroepen zich leiden door de jacht op de kijkcijfers. Zo zitten politici en programmamakers in hetzelfde schuitje, een schuitje dat doet denken aan de Titanic. Dansend gaan ze samen ten onder in nikserigheid. Daarom heeft Nederland dringend behoefte aan nieuwe activisten. Een goed functionerende democratie bestaat niet zonder sociale bewegingen, kritische journalisten, tegendraadse academici en studenten die een tegengeluid laten horen. En aan mensen die aan burgerlijke ongehoorzaamheid doen om iets essentieels boven tafel te krijgen. Het politieke en intellectuele milieu van Nederland moet gered worden uit de sluimerstand waarin het zich nu bevindt. Het is tijd om NL haar activisme terug te geven. Om te peilen hoeveel mensen onze stemming delen leggen we drie stellingen voor: Eerste Stelling Nu de Nederlandse overheid blijft weigeren informatie te verschaffen over de Nederlandse deelname aan de oorlog in Irak, wordt het tijd om een nieuwe Duyvendak in te huren die wil inbreken bij het ministerie van Defensie. Tweede Stelling De Nederlandse samenleving kan niet zonder politiek activisme en buitenparlementaire pressiegroepen. Derde stelling: De Nederlandse politieke cultuur is suf geworden door amusementsjournalistiek en het propageren van simplisme. reactie: redactie@eutopia.nl Farhad Golyardi/Shervin Nekuee  |
Nummer 21
Frantz Fanon (1925 – 2005)
